VOUGHT A-7 CORSAIR II

Αν και δεν μπορεί να συναγωνιστεί άλλα αεροσκάφη στην αισθητική και στην αεροδυναμική, το Vought A-7 Corsair II δεν παύει να είναι ένα αεροσκάφος σίγουρο και αποτελεσματικό. Σε πολλές περιπτώσεις το A-7 έδειξε ότι μπορεί να επιτεθεί σε στόχους με εξαιρετική ακρίβεια, αποδείχνοντας έτσι ότι πολλές φορές, η αξία δεν εξαρτάται από την εξωτερική εμφάνιση.

Όταν στα μέσα της δεκαετίας του 60, η Vought άρχισε τη σχεδίαση του A-7, η ομάδα των μηχανικών, υπό την επίβλεψη του J. Russell Clark, χρησιμοποίησε τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις για να κατασκευάσει ένα αεροσκάφος δίωξης-βομβαρδισμού (ΔΒ) με σύστημα ελέγχου βολής και σύστημα πλοήγησης, των οποίων η ακρίβεια ήταν πρωτόγνωρη. Το αεροσκάφος αυτό δεν ήταν υπερηχητικό και η αισθητική του ήταν λίγο περίεργη. Την εποχή εκείνη όμως, οι Αμερικανοί στρατιώτες σκοτώνονταν κατά χιλιάδες στο Βιετνάμ, και το A-7 ήταν το μόνο αεροσκάφος του οποίου η σχεδίαση είχε λάβει υπ όψη της τα μαθήματα του πολέμου στη Νότιο-ανατολική Ασία.

Μπορούσε να μεταφέρει ένα μεγάλο φορτίο, να παραμείνει πάνω από το στόχο για μεγάλο χρονικό διάστημα και να αντιμετωπίσει με επιτυχία τα Βορειο-βιετναμικά MiG και τους αντιαεροπορικούς πυραύλους. Το A-7A Corsair II (Αρ. M. 152580) πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση στα χέρια του δοκιμαστή πιλότου John W. Konrad στις 27 Σεπτεμβρίου 1965 πάνω από το Ντάλας και τις δοκιμές σε αεροπλανοφόρο πάνω στο USS America (CVA-66) στις 15 Νοεμβρίου 1966 στα χέρια του πλωτάρχη Fred Hueber.

Ad debug output

The ad is displayed on the page

current post: Οι "κουρσάροι" της Πολεμικής Αεροπορίας και η παγκόσμια ιστορία τους !!!, ID: 27340

Ad: Ad created on 20 Οκτωβρίου 2020 21:22 (26388)
Placement: Content (content)





Find solutions in the manual

Τίποτα δεν έδειχνε εκείνη την εποχή ότι αυτό το αεροσκάφος, που δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερα εντυπωσιακό, θα παρέμενε στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις για περισσότερο από δύο δεκαετίες. Όλοι όσοι έχουν πετάξει με το A-7, έχουν εκτιμήσει τη σιγουριά και τη δυνατή κατασκευή του και το αεροσκάφος έχει κερδίσει το
σεβασμό των πιλότων του. Οι θιασώτες του A-7, αν και αναγνωρίζουν ότι το ξεκίνημα της ζωής του αεροσκάφους δεν είχε τίποτα το εντυπωσιακό, εκτιμούν ότι τα τωρινά σχέδια για την αντικατάστασή του είναι πρόωρα.

Εξαιρετική ακρίβεια

Στην USAF, το A-7 χαίρει πολύ μεγαλύτερης εκτίμησης ανάμεσα στους πιλότους και μηχανικούς απ_ όσο είναι γενικά παραδεκτό. Αυτοί που πετούσαν παλιότερα με πιο γρήγορα αεροσκάφη, όπως το Republic F-105 Thunderchief ή το F-100 Super Sabre έμεναν έκπληκτοι όταν άρχιζαν τη μετεκπαίδευση σε A-7. Αυτό το υποηχητικό αεροσκάφος ήταν χοντρό και είχε πολύ κοντή μύτη. O ίδιος ο Sol Love, διευθυντής του προγράμματος του A-7 δεχόταν άλλωστε, ότι του έλειπε η χάρη. Αλλά οι εντυπώσεις των χειριστών άλλαζαν όταν συνειδητοποιούσαν ότι το αεροσκάφος αυτό μπορούσε να εκτελέσει μια αποστολή βομβαρδισμού κάτω από
συνθήκες πρωτόγνωρες.

Low angle right side view of an A-7 Corsair II aircraft of the 76th Tactical Fighter Squadron, 23rd Tactical Fighter Wing, airdropping Mark 82 hi-drag bombs over the Tyndall Air Force Base range.

H ακρίβεια πλοήγησης και βομβαρδισμού γινόταν με την τελειότερη, για την εποχή, τεχνολογία. Το A-7D, και το ανάλογο μοντέλο του ναυτικού A-7E, ήταν τα πρώτα αεροσκάφη με τέτοιες ικανότητες. Το NWDS (Navigation and Weapons Delivery System-Σύστημα πλοήγησης και άφεσης οπλισμού) που διέθετε το A-7D, επέτρεπε την άφεση φορτίου βομβών 9070kg πάνω στο στόχο. Το αεροσκάφος διέθετε επίσης ένα περιστροφικό πυροβόλο General Electric M61A1 Vulcan των 20 χιλ. με 1032 βλήματα. Το A-7D εμφανίστηκε εξαιρετικά αξιόπιστο και εύκολο στη συντήρηση. Ήταν σχεδιασμένο για συντήρηση από το έδαφος χωρίς τη χρήση κλιμάκων και ικριωμάτων. Στα πρώτα μοντέλα, ο κινητήρας ήταν ο Pratt & Whitney TF-30-P-2, ενώ στα μετέπειτα μοντέλα αντικαταστάθηκε από τον Alisson TF-41-A1/A2, έναν αμερικανικής κατασκευής Rolls Royce Sprey, ο οποίος
διέθετε μεγαλύτερη ώση και αξιοπιστία.

Corsair στο Βιετνάμ

Τα πρώτα A-7D που έφτασαν στο θέατρο επιχειρήσεων της Νότιο-ανατολικής Ασίας τον Οκτώβριο του 1972, ανήκαν στη 354η Πτέρυγα Τακτικών Μαχητικών και εγκαταστάθηκαν στη βάση Κοράτ. Αυτή η έκδοση του Κορσαίρ αποδείχθηκε ελεύθερη από κάθε παιδική αρρώστια: σχεδιασμένο έτσι ώστε οι μηχανικοί να
μπορούν να δουλεύουν χωρίς σκάλα, μπορούσε να εξυπηρετηθεί μεταξύ δύο αποστολών σε σύντομο χρονικό διάστημα. Τα A-7D της 354TFW ανέλαβαν τις αποστολές διάσωσης, στις οποίες οι Αμερικανοί είχαν δώσει το κωδικό όνομα Sandy. Παίρνοντας τη θέση των Douglas A-1E Skyraider, συνόδευαν τα ελικόπτερα διάσωσης Sikorsky HH-53C πάνω από το εχθρικό έδαφος. Κατά το ίδιο διάστημα, μια άλλη μονάδα με A-7D, το 3ο Σμήνος Τακτικών Μαχητικών, με διοικητή τον αντισμήναρχο Έντουαρντ Σκόουρον έφτασε στο Βιετνάμ και χρησιμοποιήθηκε κι αυτό σε υποστήριξη των αποστολών Σάντι. Τα A-7E του ναυτικού και τα A-7D της αεροπορίας πήραν όμως μέρος και σε αποστολές βομβαρδισμού πάνω από το Βόρειο Βιετνάμ, στα πλαίσια της επιχείρησης Λάινμπεϊκερ II, από τις 18 ως τις 29 Δεκεμβρίου 1972. Και όταν το Μάιο του 1975, οι ένοπλες δυνάμεις της Καμπότζης κατέλαβαν το φορτηγό πλοίο SS Mayaguez, τα A-7, πήραν μέρος στην επιχείρηση διάσωσης του πλοίου και του πληρώματός του.

Το A-7E του αμερικανικού ναυτικού, εφοδιασμένο με το πυροβόλο, το σύστημα πλοήγησης και άφεσης οπλισμού και τον κινητήρα του A-7D, πραγματοποίησε την πρώτη του επιχειρησιακή αποστολή στις 26 ΜαΪου 1970, όταν ο υποσμηναγός Ντέιβ Λίχτμαν του σμήνους VA-146 Μπλε Διαμάντια, απονηώθηκε από το αεροπλανοφόρο USS
Αμέρικα για να βομβαρδίσει μια μονάδα πυροβολικού των Βιετκόνκγ.

A-7A CORSAIR II

Οι εκδόσεις A-7A, A-7B και A-7E παρέμειναν στη Νοτιο-ανατολική Ασία μέχρι το τέλος της σύρραξης, και το A-7B παρέμεινε σε υπήρεσία με την Naval Air Reserve Force μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 80. Δύο ακόμα μονάδες της αεροπορίας με A-7 επρόκειτο όμως να διακριθούν τον Οκτώβριο του 1977. H 355η και η 23η Πτέρυγα τακτικών μαχητικών σάρωσαν όλα τα βραβεία στο διαγωνισμό τακτικού βομβαρδισμού που έγινε στο Λόσιμουθ της Αγγλίας, ενάντια στα Τζάγκουαρ που μόλις είχαν μπει σε υπηρεσία στη RAF. To 1977 πάντα, η αεροπορία άρχισε να εφοδιάζει τα A-7D με αυτόματα πτερύγια ελιγμών, αυξάνοντας τις επιδόσεις και την ευελιξία των αεροσκαφών, και τους επέτρεπαν μεγαλύτερες γωνίες προσβολής χωρίς να κινδυνεύουν να πέσουν σε απώλεια στήριξης. Τοποθετήθηκε επίσης και η συσκευή λέιζερ Πέιβ Πένι σε ένα μικρό ατρακτίδιο κάτω από την εισαγωγή, η οποία προβάλλει στο HUD το στόχο και επιτρέπει τη χρήση έξυπνων_ βομβών. Τα A-7E που βρίσκονται στις μονάδες του ναυτικού αυτήν τη στιγμή, είναι εφοδιασμένα με ένα σύστημα FLIR (Forward Looking Infra-Red), το οποίο τους παρέχει δυνατότητα να πραγματοποιήσουν επιθέσεις τη νύκτα ή με άσχημο καιρό.

A right side view of a Naval Air Reserve Attack Squadron 305 (VA-305) A-7B Corsair II aircraft as it prepares for take-off during the unit’s active duty training.

Το A-7 σαν Εκπαιδευτικό

Εκτός από τα μαχητικά του καθήκοντα σε μοίρες της Αμερικανικής Εθνοφρουράς, ο τύπος παίζει σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση και αναμένεται να παραμείνει στο ρόλο αυτό για τον επόμενο αιώνα. H διθέσια έκδοση TA-7C προέρχεται από μετατροπή 49 αρχικά αεροσκaφών το 1985 στα οποία εκτός της μετασκευής του πιλοτηρίου, αντικαταστάθηκε και ο κινητήρας TF30 με το TF41.

TA-7C

Έξι από αυτά τα αεροσκάφη τροποποιήθηκαν αργότερα σε αεροπλάνα ηλεκτρονικού πολέμου με το χαρακτηρισμό EA-7L και εντάχθηκαν στη μοίρα VAQ-34 στη βάση Μίραμας στην Καλιφόρνια και υπηρέτησαν σε αεροπλανοφόρα του στόλου του Ειρηνικού. H άλλη εκπαιδευτική έκδοση του A-7 είναι το διθέσιο A-7K που δεν υπηρέτησε ποτέ στις μοίρες της USAF, αλλά εντάχθηκε απευθείας στην Εθνοφρουρά που υπήρξε και ο τελικός παραλήπτης του τύπου από την Αεροπορία. Το πρώτο A-7K υπήρξε μετασκευή ενός A-7D αλλά τα επόμενα 30 αεροσκάφη προήλθαν από τη γραμμή παραγωγής. Το 1.545ο και τελευταίο A-7 που κατασκευάστηκε και παραδόθηκε το Σεπτέμβριο του 1984, υπήρξε ένα A-7K.

TA-7K

CORSAIR II Εξαγωγής

Οι προσπάθειες να πωληθεί μια νέα έκδοση του A-7, το A-7G στην Ελβετία απέτυχαν και το εμπάρκο που επέβαλε ο πρόεδρος Κάρτερ στις εξαγωγές οπλισμού ακύρωσε ένα σχέδιο αγοράς εκατό A-7 από το Πακιστάν. H Πορτογαλία απέκτησε όμως, σε δύο φάσεις, έναν αριθμό A-7P, τα όποια ήταν ανακατασκευασμένα A-7A και B, τα οποία διατήρησαν τον παλιό κινητήρα TF-30 και το πυροβόλο M61-A1 των 20 χιλ. H άλλη παραγγελία του A-7 αφορούσε την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, η οποία παράγγειλε εξήντα μονοθέσια A-7H και πέντε διθέσια TA-7H. Τα ελληνικά αεροσκάφη είναι βασισμένα στο A-7E και διαθέτουν όλες τις βελτιώσεις που είχε ζητήσει το αμερικανικό ναυτικό, όπως εκτινασσόμενο κάθισμα Έσκαπακ 1G3 μηδενικού ύψους και ταχύτητας, βελτιωμένα υδραυλικά και βελτιωμένο αυτόματο σύστημα ρύθμισης ισχύος. Έχει αφαιρεθεί όμως το σύστημα
ανεφοδιασμού εν πτήσει.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η απόφαση της αμερικανικής αεροπορίας να αντικαταστήσει τα A-7D από τα A-10A Θάντερμπολτ II κρίθηκε από πολλούς σαν πρόωρη και ίσως παράλογη. Σήμερα τα περισσότερα A-7 έχουν αποσυρθεί από τις μονάδες της αεροπορίας και υπηρετούν σε μονάδες της εθνοφρουράς.
Αποκλειστικός σκοπός τους (σύμφωνα πάντα με το παλαιό και υπό αναθεώρηση δόγμα) ήταν η ταχεία μεταφορά τους στην Ευρώπη για την ενίσχυση των δυνάμεων του NATO. Περιοδικά μάλιστα ολόκληρες πτέρυγες της Αμερικανικής Εθνοφρουράς μετακινούντο και στάθμευαν σε ευρωπαϊκά αεροδρόμια στα πλαίσια εφαρμογής των σχεδίων εκτάκτου ανάγκης. Όσο όμως τα αεροσκάφη παρέμεναν σε αμερικανικό έδαφος η σκληρή εκπαίδευση των βετεράνων πιλότων της Εθνοφρουράς συνεχιζόταν κυρίως σε αποστολές εγγύς υποστήριξης και προσβολών στόχων εδάφους λίγο πίσω από την πρώτη γραμμή.

O μοναδικός λόγος που τα αεροσκάφη αυτού του τύπου δεν εμφανίστηκαν στην περιοχή του Κόλπου στις πρόσφατες επιχειρήσεις, παρ_ όλο ότι διέθεταν το σύστημα νυκτερινής ναυτιλίας-σκόπευσης LANA ήταν ότι η παρουσία τους εκεί θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα στην υποστήριξή τους δεδομένου ότι η USAF είχε αφαιρέσει τα A-7 από το σύστημα εφοδιασμού εδώ και πολλά χρόνια. Αυτό υπήρξε σημαντικό μειονέκτημα του
συστήματος και δεν ήταν λίγοι αυτοί που έθεσαν υπό αμφισβήτηση τη σκοπιμότητα διατήρησης των μοιρών των A-7D εάν δεν λυθεί το πρόβλημα. Αρκετές πάντως μοίρες της Εθνοφρουράς παρέμειναν σε
επιφυλακή μέχρι και τη λήξη των χερσαίων επιχειρήσεων. Τα πρώτα A-7D εμφανίστηκαν στην εθνοφρουρά τον Οκτώβριο του 1975, όταν παραλήφθηκαν από το 188ο Σμήνος Τακτικών Μαχητικών στη βάση Κέρτλαντ του Νέου Μεξικού. Περίπου 350 αεροσκάφη σε δεκατέσσερα σμήνη της εθνοφρουράς πετούν αυτήν τη στιγμή με A-7D.

H Εξέλιξη του A-7

Όταν στις αρχές της δεκαετίας του _80 η αμερικανική αεροπορία άρχισε να αποσύρει τα A-7 από τη δύναμη της, την αποστολή της εγγύς υποστήριξης ανέλαβαν τα A-10A Thunderbolt II. Με τις καινούργιες τακτικές μάχης όμως, που εμφανίστηκαν την τελευταία δεκαετία, το A-10A, θεωρήθηκε σαν ιδιαίτερα ευάλωτο και ανίκανο να επιβιώσει πάνω από ένα μοντέρνο πεδίο μάχης. Τον Ιούνιο του 1985, η αμερικανική αεροπορία ζήτησε από τις εταιρίες προτάσεις για ένα αεροσκάφος που θα αντικαθιστούσε το A-10A.

Το A-7 είχε θεωρηθεί από την εποχή που παρουσιάστηκε σαν ένα συντηρητικό σχέδιο, το οποίο όμως είχε μεγάλα περιθώρια εξέλιξης. H LTV παρουσίασε το YA-7F, το οποίο σε σχέση με το απλό A-7 είχε μεγαλύτερη άτρακτο κατά 1,2 μέτρα, ξανασχεδιασμένα πηδάλια και πτέρυγες με προεκτάσεις στο χείλος προσβολής για μεγαλύτερη ευελιξία. H κυριότερη αλλαγή όμως ήταν στον κινητήρα, μια και τώρα το A-7 μπορεί να δεχτεί είτε
τον Pratt & Whitney F100-PW-220, είτε τον General Electric F110-GE-100, τους δύο κινητήρες με μετάκαυση που η αμερικανική αεροπορία έχει επιλέξει για τα μαχητικά της. Τα ηλεκτρονικά έχουν κι αυτά δεχτεί ανάλογο εκσυγχρονισμό, με αδρανειακό σύστημα πλοήγησης, νέο HUD ευρείας οπτικής γωνίας, οθόνες
πολλαπλών λειτουργιών, ατρακτίδιο LANA (Low Altitude Night Attack) και καινούργιο σύστημα αυτοπροστασίας.
H έκδοση αυτή όμως, που θα μπορούσε να ενδιαφέρει και τη χώρα μας, δεν είχε συνέχεια, μια και το διαγωνισμό κέρδισε μια καινούργια έκδοση του F-16, το A-16. Αν όμως είχε προτιμηθεί το A-7, θα ήταν η μοναδική περίπτωση όπου ένα αεροσκάφος θα αντικαθιστούσε… τον αντικαταστάτη του!

Άλλη Πολεμική Δράση

Το 1983, με την παρουσία Αμερικανών Πεζοναυτών στη Βηρυτό μετά από αίτηση της λιβανικής κυβέρνησης, τα A-7E από το αεροπλανοφόρο Αϊζενχάουερ (CVN-69) ανέλαβαν να υποστηρίζουν την προσπάθεια. Σε πολλές περιπτώσεις τα αεροπλάνα δέχθηκαν πυρά τόσο από λιβανικές εθνοφυλακές όσο και από τις συριακές
δυνάμεις στην περιοχή, χωρίς όμως απώλειες. Περισσότερη δράση με δύο μάλιστα απώλειες ήλθε αργότερα όταν A-7E από το αεροπλανοφόρο Ιντιπέντενς (CV-62) έπληξαν σε αρκετές περιπτώσεις συριακές και παλαιστινιακές θέσεις. Τον Οκτώβριο του ιδίου χρόνου, η αμερικανική επέμβαση στη Γρανάδα έδωσε άλλη μιά ευκαιρία στα A-7 να δουν πολεμική δράση.

H μακροχρόνια παρουσία αμερικανικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο την περίοδο του πολέμου Ιράν-Ιράκ είχε σαν αποτέλεσμα την εμπλοκή A-7 εναντίον ιρανικών κανονιοφόρων και άλλων εγκαταστάσεων. Αν και η πρόσφατη κρίση στον Περσικό κόλπο ήρθε πολύ αργά για το A-7D ο τύπος αντιπροσωπεύθηκε από δύο σμήνη A-7E του ναυτικού, τo VA-46 και VA-72, που άνηκαν στην CVW-3 και επιχειρούσαν από το USS John F. Kennedy (CV-67). Πετώντας σε συνδυασμό με τα A-6E, τα A-7E κατηύθυναν στο στόχο τον πύραυλο
AGM-84E SLAM (Standoff Land Attack Missile). Αυτές οι αποστολές είναι μάλλον και η τελευταία επιχειρησιακή χρήση του A-7, μια και η αντικατάσταση του από το F-18 έχει πια ολοκληρωθεί. Θα συνεχίσει όμως να πετά με τις εφεδρείες της αμερικανικής αεροπορίας και του ναυτικού. Και θα πετά σίγουρα και μετά το 2000 στην Πορτογαλία και στην Ελλάδα, ειδικά μετά την ενίσχυση της Πολεμικής Αεροπορίας μας με 36 A-7E από τα αποθέματα του αμερικανικού ναυτικού.

ΛΕΖΑΝΤΕΣ

Κάνοντας αυτό που σχεδιάστηκε να κάνει καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο αεροπλάνο, ένα διθέσιο TA-7C αφήνει ένα ζευγάρι βομβών σε ελαφρή βύθιση σε βομβαρδισμό ακριβείας. Το σύστημα ναυτιλίας και βομβαρδισμού που χρησιμοποιείται σήμερα είναι το AN/ASN-91(V) που επέτρεψε στο A-7 να διατηρήσει την απόλυτη πρωτοπορία σε ακρίβεια βολής μέχρι την έλευση συγχρόνων αεροσκαφών F-16 και Τορνέιντο δύο δεκαετίες μετά την εμφάνισή του.

OI 14 μοίρες του Αμερικανικής Εθνοφρουράς έχουν σαν αποστολή την ταχεία μεταφορά τους σε σημεία κρίσης σε όλο τον πλανήτη. H μεγάλη αυτονομία του αεροσκάφους διευκολύνει τις μετασταθμεύσεις. Τα A-7D ήσαν παλαιοί γνώριμοι των περισσοτέρων ευρωπαϊκών αεροδρομίων αν και ο τύπος έχει λάβει μέρος και σε ασκήσεις μεγάλης κλίμακος στη Μέση Ανατολή, την Κορέα, την Κεντρική Αμερική και αλλού.

Τα αναδιπλούμενα φτερά προδίδουν αμέσως την καταγωγή σε αυτό το A-7P της Πορτογαλικής Αεροπορίας. H χώρα αυτή παρέλαβε αρχικά 50 ανακατασκευασμένα A-7A από τα αποθέματα του Αμερικανικού Ναυτικού. Τα αεροπλάνα διαθέτουν το μεγαλύτερο μέρος του ηλεκτρονικού εξοπλισμού που φέρουν τα A-7E και χρησιμοποιούν τον κινητήρα TF30-P-408. Στα πλευρά του ρύγχους, κάτω από την καλύπτρα διακρίνεται το σύστημα ανεφοδιασμού εν πτήσει που διατήρησαν τα πορτογαλικά αεροσκάφη.

Πριν από το τέλος του χρόνου και τα τελευταία A-7E θα έχουν παραχωρήσει τη θέση τους στα F/A-18. Παρ_ όλα αυτά η ακρίβεια βολής και η ικανότητα του αεροπλάνου να επιβιώνει στο πεδίο της μάχης αποδείχθηκε τόσο στο Βιετνάμ αλλά και πιό πρόσφατα στις επιχειρήσεις του Αμερικανικού Ναυτικού εναντίον λυβικών στόχων το 1983 όπου επλήγησαν βάσεις ραντάρ κάτω από εξαιρετικά πυκνή αντιαεροπορική άμυνα.

Το A-7K είναι ο μοναδικός τύπος του Κορσέρ που υπηρέτησε μόνον στην Αμερικανική Εθνοφρουρά χωρίς να έχει περάσει από την USAF. To διθέσιο αεροπλάνο εκτός από τα καθαρά εκπαιδευτικά του καθήκοντα διατηρεί πλήρη μαχητική ικανότητα. Στη φωτογραφία εκτός από τους εκπαιδευτικούς AIM-9 μεταφέρει ένα ατρακτίδιο ηλεκτρονικού πολέμου και βόμβες Πέιβγουέι II. Οι τελευταίες κατευθύνονται με ακτινοβολία λέιζερ σε συνδυασμό με το ατρακτίδιο Πέιβ Πένι που διακρίνεται κάτω από την εισαγωγή.

Περισσότερα από 200 A-7E του Αμερικανικού Ναυτικού εκσυγχρονίστηκαν κατά τη διάρεκια της ζωής τους με τη δυνατότητα μεταφοράς του ατρακτιδίου ναυτιλίας-νυκτερινής σκόπευσης LANA. Το ατρακτίδιο περιλαμβάνει ένα FLIR συνδεδεμένο με το νέο, ευρείας γωνίας HUD. Οικονομικοί περιορισμοί δεν επέτρεψαν τελικά την αγορά περισσότερων από 60 ατρακτιδίων (αν και 200 αεροπλάνα απέκτησαν την υποδομή μεταφοράς). Έτσι μόνον ένα από τα δύο σμήνη που μετέφερε κάθε αεροπλανοφόρο είχε αυτήν τη δυνατότητα.

H ιδέα πίσω από τη σχεδίαση του A-7 αλλά και του αντικαταστάτη του A-10 υπήρξε η επιτυχημένη δράση του ελικοφόρου Ντάγκλας A-1 Σκαϊρέιντερ στο θέατρο επιχειρήσεων της νοτιοανατολικής Ασίας. Τα αεροσκάφη αυτά μετέφεραν 3,5 τόννους οπλικού φορτίου που άφηναν με εξαιρετική ακρίβεια, πετώντας χαμηλά και αργά πάνω από τους στόχους τους. Είχαν δε τη φήμη ότι μπορούσαν να επιζήσουν κάθε πλήγματος και δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που πολλά γύριζαν στις βάσεις τους χωρίς μεγάλα κομμάτια από την πτέρυγα ή την άτρακτο.

Μια φωτογραφία από την κορύφωση της αμερικανικής εμπλοκής στο Βιετνάμ. A-1 και OV-10 Μπρόνκο συνεργαζόντουσαν στενά σε πολλές αποστολές. Τα δεύτερα συνήθως δρούσαν σαν προωθημένοι παρατηρητές για τα πρώτα αλλά οι ρόλοι ήσαν εύκολα αντιστρέψιμοι. Πέραν αυτού πολλοί Αμερικανοί πιλότοι γλίτωσαν τη ζωή τους ή τη μακροχρόνια αιχμαλωσία με αποστολές έρευνας και διάσωσης από ελικόπτερα HH-53 συνοδευόμενα από A-1. H δράση των A-7A υπήρξε ανάλογη αλλά τα Σκαϊρέιντερ περέμειναν σε υπηρεσία μέχρι το τέλος των επιχειρήσεων κυρίως στα χέρια του Νοτίου Βιετνάμ.

ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ A-7 CORSAIR II

A-7A: Αρχικό μοντέλο για το αμερικανικό ναυτικό. Κατασκευάστηκαν 199 αεροσκάφη. Ορισμένα από αυτά μετατράπηκαν σε A-7P, TA-7P και NA-7A. Όλα τα μοντέλα του ναυτικού διαθέτουν στη δεξιά μεριά της ατράκτου σωλήνα ανεφοδιασμού εν πτήσει. Τα μοντέλα A-7A και A-7B έχουν ενσωματωμένη σκάλα επιβίβασης. Διαθέτουν δύο πυροβόλα Μκ 12 των 20 χιλ. στο ρύγχος. A-7B: Μοντέλο παραγωγής για το αμερικανικό ναυτικό. Κινητήρας TF-30-P-6. Κατασκευάστηκαν 196 αεροσκάφη και ορισμένα από αυτά μετατράπηκαν σε TA-7C και A-7P. Διέθεταν σωλήνα ανεφοδιασμού και σκάλα επιβίβασης. Ορισμένα A-7A και A-7B εξοπλίστηκαν με συστήματα ECM σε ένα ραχιαίο εξόγκωμα. Δύο πυροβόλα Μκ 12 των 20 χιλ. στο ρύγχος. A-7C: Ανάλογα των A-7E αλλά με κινητήρα TF-30 για το αμερικανικό ναυτικό. Ένα πυροβόλο M61 A2 τνω 20 χιλ. στο ρύγχος. TA-7C: Διθέσιο μοντέλο για προκεχωρημένη εκπαίδευση. Επιμηκυμένη άτρακτος εξαιτίας του δεύτερου κόκπιτ. Καλύπτρα
που ανοίγει προς το πλάι. Κατασκευάστηκαν 96 αεροσκάφη, από τα οποία 49 διαθέτουν τον κινητήρα TF-41.
A-7D: Μοντέλο παραγωγής για την αμερικανική αεροπορία και την εθνοφρουρά. Διαθέτουν κινητήρες TF-41 A1. Κατασκευάστηκαν 459 αεροσκάφη, από τα οποία ένα μετατράπηκε σε A-7K. Στο τέλος της δεκαετίας του _70 εφοδιάστηκαν με το σύστημα λέιζερ Πέιβ Πένι.

Διαθέτουν στόμιο ανεφοδιασμού εν πτήσει τύπου Flying boom στο πάνω μέρος της ατράκτου. Φέρουν πυροβόλο M61A1 των 20 χιλ. A-7E: Μοντέλο παραγωγής για το αμερικανικό ναυτικό. Διαθέτουν τον κινητήρα TF-41 A2. Κατασκευάστηκαν 535 αεροσκάφη από τα οποία ένα μετατράπηκε σε YA-7H. Εξοπλίστηκαν με συστήματα ECM
και φέρουν το πυροβόλο M61A1 των 20 χιλ. KA-7F: Μοντέλο τάνκερ για ανεφοδιασμό εν πτήσει. Δεν κατασκευάστηκε ποτέ. A-7G: Μοντέλο για την Ελβετία. Δεν κατασκευάστηκε ποτέ. YA-7H: Αρχικό μοντέλο του διθέσιου TA-7C για το αμερικανικό ναυτικό. Μετατροπή ενός μοναδικού αεροσκάφους από A-7E.
A-7H: Ειδικό μοντέλο για την ελληνική παραγγελία. Παραλλαγή του A-7E. H πρώτη πτήση έγινε στις 6 ΜαΪου 1975. Δεν διαθέτουν το σωλήνα ανεφοδιασμού εν πτήσει. Κατασκευάστηκαν 60 αεροσκάφη και οι παραδόσεις άρχισαν το 1977. TA-7H: Διθέσιο μοντέλο για την ελληνική αεροπορία. Κατασκευάστηκαν 5 αεροσκάφη τα οποία παραδόθηκαν το 1980. Αργότερα κατασκευάστηκε ένα ακόμη από μετατροπή για να αντικαταστήσει μια απώλεια. A-7K : Διθέσιο μοντέλο για την αμερικανική εθνοφρουρά. Ένα αεροσκάφος κατασκευάστηκε από μετατροπή και 30 κατασκευάστηκαν καινούργια. Διαθέτουν το πυροβόλο M61A1 των 20 χιλ., στόμιο ανεφοδιασμού εν πτήσει και σύστημα λέιζερ Πέιβ Πένι. A-7P: Ανακατασκευασμένα A-7A και A-7B για την Πορτογαλία. Διατηρούν τον κινητήρα TF-30 αλλά διαθέτουν ηλεκτρονικό εξοπλισμό ανάλογο του A-7E. Παραδόθηκαν 20 αεροσκάφη το 1981-82 και άλλα 30 το 1984-85.

Vought A-7K Corsair II
Επεξήγηση Τομής

  1. Κώνος ραντάρ
  2. Κεραία ραντάρ
  3. Μηχανισμός σάρωσης κεραίας
  4. Σωλήνες Πιτό
  5. Φράκτες απομάκρυνσης νερού
  6. Δέκτης-πομπός ραντάρ APQ-126(V)
  7. Οπές ψύξης ραντάρ
  8. Εισαγωγή κινητήρα
  9. Αντένα ILS
  10. Αντένα RWR
  11. Ανιχνευτής λέιζερ Πέιβ Πένι
  12. Δομή αεραγωγού
  13. Θωράκιση κόκπιτ
  14. Εμπρός θωρακισμένο τοίχωμα
  15. Ποδωστήρια
  16. Χειριστήριο
  17. Κάλυμμα πίνακα οργάνων ελέγχου
  18. HUD
  19. Αλεξινέμιο
  20. Καλύπτρα
  21. Μηχανισμοί θρυμματισμού καλύπτρας
  22. Λαβή εκτίναξης
  23. Μοχλός ασφαλείας καθίσματος
  24. Δεξιά κονσόλα οργάνων
  25. Εκτινασσόμενο κάθισμα Έσκαπακ της Μακντόνελ Ντάγκλας
  26. Αριστερή κονσόλα οργάνων
  27. Μανέτα ισχύος κινητήρα
  28. Αναδιπλούμενο σκαλοπάτι
  29. Στόμιο πυροβόλου
  30. Σκάλα επιβίβασης
  31. Προβολέας τροχοδρόμησης
  32. Σκέλος ριναίου τροχού
  33. Μηχανισμός στροφής τροχών
  34. Δίδυμοι τροχοί
  35. Καταπακτή ριναίου τροχού
  36. Κάνες πυροβόλου
  37. Σκαλοπάτι πρόσβασης πίσω θέσης
  38. Μοχλός εξωτερικού ανοίγματος καλύπτρας
  39. Αισθητήρας γωνίας προσβολής
  40. Χειριστήριο πίσω θέσης
  41. Κάλυμμα πίνακα οργάνων πίσω θέσης
  42. Εκτινασσόμενο κάθισμα 2ου χειριστή ή εκπαιδευτή
  43. Σκελετός καλύπτρας
  44. Μανέτα ισχύος πίσω θέσης
  45. Αλυσίδα τροφοδοσίας βλημάτων πυροβόλου
  46. Εξάκανο περιστροφικό πυροβόλο Βούλκαν M61-A1
  47. Θυρίδα εξαγωγής αερίων πυροβόλου
  48. Υγρό οξυγόνο
  49. Υδραυλικό σύστημα ανάγκης
  50. Κονσόλα ελέγχου ηλεκτρονικών συστημάτων
  51. Αντένα Ντόπλερ
  52. Αριστερό διαμέρισμα ραδιοβοηθημάτων
  53. Ανεμιστήρας ψύξης ραδιοβοηθημάτων
  54. Εμπρός δεξαμενές ατράκτου
  55. Πυλώνες φορτίων ατράκτου
  56. Εμπρός σύνδεσμος ατράκτου/πτέρυγας
  57. Συρματόσχοινα ελέγχου πηδαλίων
  58. Πίσω θωρακισμένο τοίχωμα.
  59. Αποθήκη βλημάτων πυροβόλου
  60. Φώτα ανεφοδιασμού εν πτήσει
  61. Κεραία TACAN
  62. Κεντρική δοκός πτέρυγας
  63. Μετασχηματιστής
  64. Κεντρική σύνδεση επικάλυψης πτερύγων
  65. Στόμιο ανεφοδιασμού εν πτήσει
  66. Δομική δεξαμενή καυσίμων δεξιάς πτέρυγας
  67. Σωληνώσεις δεξαμενών καυσίμου
  68. Σημεία στήριξης πυλώνων.
  69. Χείλος προσβολής (κατεβασμένο)
  70. Υδραυλικοί μηχανισμοί κίνησης χείλους προσβολής
  71. Πτερυγικός πυλώνας
  72. Πύραυλος AIM-9 Sidewinder
  73. Φορέας εκτόξευσης πυραύλου
  74. Πυλώνας ατράκτου
  75. Βόμβα Snakeye 500 λιβρών
  76. Πολλαπλός φορέας μεταφοράς φορτίου
  77. Βόμβες Μκ 82, 500 λιβρών
  78. Πτερυγικός πυλώνας
  79. Δόντι χείλους προσβολής
  80. Υδραυλικός μηχανισμός αναδίπλωσης πτέρυγας
  81. ‘ρθρωση αναδιπλούμενης πτέρυγας
  82. Εξωτερικό χείλος προσβολής
  83. Υδραυλικοί μηχανισμοί κίνησης χείλους προσβολής
  84. Δεξιό φως πλοήγησης
  85. Κάλυμμα ακροπτερύγιου
  86. Φώτα πτήσης σε σχηματισμό
  87. Πτέρυγα σε διπλωμένη θέση
  88. Δεξιό πηδάλιο κλίσης
  89. Υδραυλικός μηχανισμός κίνησης πηδαλίου κλίσης
  90. Σημείο απόρριψης καυσίμου
  91. Δεξιό φλαπ
  92. Υδραυλικός μηχανισμός κίνησης φλαπ
  93. Δεξιό αερόφρενο
  94. Υδραυλικός μηχανισμός κίνησης αερόφρενου
  95. ‘νω φως πτήσης σε σχηματισμό
  96. Στροβοσκοπικό φως αποφυγής συγκρούσεων
  97. Ράβδοι ελέγχου πηδαλίων
  98. Πίσω δοκός στήριξης πτέρυγας
  99. Στόμιο πλήρωσης δεξαμενών χωρίς πίεση
  100. Πίσω δεξαμενή καυσίμου ατράκτου
  101. Ραχιαία απόληξη κάθετου σταθερού
  102. Εισαγωγή κινητήρα
  103. Κώνος συμπιεστή
  104. Δοκός σκελετού
  105. Πίσω δοκοί ατράκτου
  106. Δεξαμενή υδραυλικού υγρού
  107. Ράβδος ελέγχου πηδαλίου
  108. Βάση κάθετου σταθερού
  109. Σύστημα υποβοήθησης κίνησης πηδαλίου
  110. Αυτόματος μηχανισμός κίνησης πηδαλίου
  111. Σύστημα ελέγχου υποβοήθησης κίνησης
  112. Δομή κάθετου σταθερού
  113. Αντένα VHF
  114. Δεξιό πηδάλιο ύψους-βάθους
  115. Νευρώσεις χείλους προσβολής κάθετου σταθερού
  116. Διηλεκτρικό κάλυμμα κάθετου σταθερού
  117. Αντένα UHF.IFF
  118. Αντένα VOR
  119. Πίσω φως πλοήγησης
  120. Αντένα RWR
  121. Δομή rudder
  122. Υδραυλικός μηχανισμός κίνησης rudder
  123. Σημεία στήριξης rudder
  124. Αφαιρούμενο μέρος της ατράκτου
  125. Εξαγωγή κινητήρα
  126. Ακροφύσιο κινητήρα
  127. Δομή αριστερού πηδαλίου ύψους-βάθους
  128. Κύρια δοκός πηδαλίου
  129. Νευρώσεις χείλους προσβολής
  130. ‘ρθρωση πηδαλίου
  131. Μοχλός κίνησης πηδαλίου
  132. Υδραυλικός μηχανισμός κίνησης ύψους-βάθους
  133. Ένωση των δύο οριζόντιων πηδαλίων ουράς
  134. Πίσω σημείο στήριξης κινητήρα
  135. Κινητήρας ‘λλισον TF-41 A2
  136. Δοκός σκελετού ατράκτου
  137. Κοιλιακός διασπορέας αερόφυλλων
  138. Θυρίδες πρόσβασης στον κινητήρα
  139. Θωράκιση κινητήρα
  140. ‘γκιστρο πέδησης
  141. Υδραυλικός μηχανισμός αγκίστρου
  142. Παρελκόμενα κινητήρα
  143. Εμπρός σημείο στήριξης κινητήρα
  144. Υδραυλικοί μηχανισμοί
  145. Θέση φωτογραφικής μηχανής ελέγχου προσβολών
  146. Στόμιο απόρριψης καυσίμου
  147. Αριστερό αερόφρενο
  148. Υδραυλικός μηχανισμός κίνησης φλαπ
  149. Μοχλός κίνησης φλαπ
  150. Δομή φλαπ
  151. Αριστερό φλαπ
  152. Στόμιο απόρριψης καυσίμου
  153. Πτερύγια εξωτερικής δεξαμενής καυσίμου
  154. Υδραυλικός μηχανισμός κίνησης πηδαλίου κλίσης
  155. Αριστερό πηδάλιο κλίσης
  156. Σταθερό τμήμα χείλους εκφυγής
  157. Αριστερό φως πτήσης σε σχηματισμό
  158. Εκτοξευτής ρουκετών LAU-37
  159. Αριστερό φως πλοήγησης
  160. Πύραυλος AGM-62A Walleye
  161. Χείλος προσβολής
  162. Νευρώσεις χείλους προσβολής
  163. Υδραυλικοί μηχανισμοί κίνησης χείλους προσβολής
  164. Δομή αναδιπλούμενου μέρους πτέρυγας
  165. ‘ρθρωση πτέρυγας
  166. Υδραυλικός μηχανισμός αναδίπλωσης πτέρυγας
  167. Πυλώνας
  168. Δόντι χείλους προσβολής
  169. Τροχός αριστερού σκέλους
  170. Εσωτερική δομή πτέρυγας
  171. Δεξαμενή καυσίμου αριστερής πτέρυγας
  172. Σημείο στήριξης πυλώνων
  173. Κύριο σκέλος προσγείωσης
  174. Σύστημα ελέγχου υποβοήθησης κίνησης aileron
  175. Κεντρική δεξαμενή καυσίμου ατράκτου
  176. Σημείο στήριξης πυλώνων
  177. Δεξαμενή υδραυλικού υγρού
  178. Στόμιο ταχείας πλήρωσης δεξαμενών καυσίμου
  179. Προβολέας προσγείωσης
  180. Αποστράγγιση
  181. Θυρίδες φωλεών συστήματος προσγείωσης
  182. Πυλώνας
  183. Εξωτερική δεξαμενή 1135 λιτ.
  184. Αερόφρενο κοιλιάς
  185. Πλευρικό πτερύγιο αερόφρενου
  186. Πύραυλος AGM-65A Maverick

Κορυφή κάθετου σταθερού
Το αεροδυναμικό κάλυμμα μαύρου χρώματος στην κορυφή του κάθετου σταθερού είναι φτιαγμένο από διηλεκτρικό υλικό και προστατεύει τις κεραίες ασυρμάτων UHF και του συστήματος IFF (Identification Friend or Foe-Αναγνώριση Φίλου ή Εχθρού). Από την κάθε πλευρά του κάθετου σταθερού είναι τοποθετημένα φώτα πλοήγησης και η κεραία του VOR, για την ακριβή πλοήγηση. Υπάρχουν επίσης και οι κεραίες του συστήματος προειδοποίησης σημάτων ραντάρ (RWR).

Εξαγωγή κινητήρα
Το A-7 δεν διαθέτει σύστημα μετάκαυσης και έτσι τα καυσαέρια του κινητήρα ‘λισον TF-41 περνούν από ένα ακροφύσιο σταθερής διατομής.

Πηδάλιο ύψους-βάθους
Τα πηδάλια ύψους-βάθους σχηματίζουν θετική δίεδρο, είναι ολοκινούμενα και ενεργοποιούνται από το υδραυλικό σύστημα του αεροσκάφους.

‘γκιστρο πέδησης
Σημάδι της ναυτικής καριέρας του A-7, το άγκιστρο πέδησης χαμηλώνει για την προσνήωση σε αεροπλανοφόρα ή σε περιπτώσεις ανάγκης σε βάσεις ξηράς.

Σύστημα προσγείωσης
Σχεδιασμένο για τη σκληρή χρήση των αεροπλανοφόρων, το καθένα από τα κύρια σκέλη προσγείωσης αποτελείται από δύο βραχίονες και ένα αμορτισέρ. Κατά τη διάρκεια της πτήσης διπλώνουν πρός τα εμπρός και μπαίνουν μέσα στην ειδική υποδοχή της ατράκτου.

Σημείο απόρριψης καυσίμου
Μοιάζει με κεραία, άλλα είναι στην πραγματικότητα το σημείο υπερχείλισης/απόρριψης καυσίμου, απ_ όπου αδειάζουν οι δεξαμενές σε περιπτώσεις ανάγκης.

Υποδοχή καυσίμων
Ξεχωρίζοντας χάρη στο χρωματιστό πώμα, η υποδοχή για τον ανεφοδιασμό σε καύσιμα βρίσκεται μέσα στην αριστερή υποδοχή του συστήματος προσγείωσης. Χάρη στην εύκολη πρόσβαση από το προσωπικό εδάφους, είναι δυνατός ο ανεφοδιασμός του αεροσκάφους μεσα σε μερικά λεπτά.

Αερόφρενο
Το αερόφρενο του A-7 βρίσκεται κάτω από την άτρακτο και εκτείνεται μέχρι τούς τροχούς του συστήματος προσγείωσης. Όταν το αεροσκάφος βρίσκεται στο έδαφος, φαίνεται πάντα κρεμασμένο, λόγω της χαμηλής υδραυλικής πίεσης.

Εξαγωγή αερίων πυροβόλου
Τα πολύ επικίνδυνα αέρια που δημιουργούνται από το πυροβόλο M61-A1 Βούλκαν διαφεύγουν από αυτήν την εξαγωγή που ανοίγει αυτόματα όταν αυτό λειτουργεί.

Ριναίος τροχός
O ριναίος τροχός είναι δίδυμος, και στο A-7E περιλαμβάνει και το άγκιστρο χάρη στο οποίο το αεροσκάφος δένεται στον καταπέλτη για την απονήωση.

Σκάλα επιβίβασης/αποβίβασης
Αν και το πιλοτήριο του A-7 είναι ψηλά, η επιβίβαση και η αποβίβαση του πιλότου γίνεται χωρίς εξωτερική βοήθεια, χάρη στη μικρή σκάλα και τα σκαλοπάτια που βρισκονται στην αριστερή πλευρά της ατράκτου.

Πυροβόλο
Το A-7 φέρει το γνωστό και αποδεδειγμένης αξίας εξάκανο πυροβόλο M61-A1 Βούλκαν της Τζένεραλ Ελέκτρικ.

Πέιβ Πένι
Το σύστημα Πέιβ Πένι παράγεται από την Μάρτιν Μαριέτα, και επιτρέπει την πρόσκτηση, αναγνώριση και εγκλωβισμό των στόχων. Επιτρέπει επίσης τον εγκλωβισμό στόχων που ακτινοβολούνται από άλλα αεροσκάφη ή μονάδες στο έδαφος. Όλα τα στοιχεία του συστήματος παρουσιάζονται στο χειριστή μέσω του HUD.

RWR
Σε συνδυασμό με την κεραία που βρίσκεται στο κάθετο σταθερό, το σύστημα προειδοποίησης εκπομπών ραντάρ προσφέρει κάλυψη 360ψ και δίνει στο χειριστή στοιχεία για τη διεύθυνση απ_ όπου προέρχεται η απειλή.

Ραντάρ
Πρόκειται για το APQ-126(V) της Τέξας Ίνστρουμεντς, το οποίο μπορεί να εργαστεί σε διαμορφώσεις πλοήγησης/χαρτογραφίας, παρακολούθησης εδάφους και αποφυγής εμποδίων και τηλεμετρίας εδάφους-αέρος. O αέρας που χρησιμεύει για την ψύξη του ραντάρ απορρίπτεται από τις οπές που υπάρχουν στην κάθε πλευρά της ατράκτου.

Σωλήνες Πιτό
Οι σωλήνες Πιτό βρίσκονται δεξιά και αριστερά του ρύγχους, έξω από τα δινορεύματα που δημιουργεί ο κώνος του ραντάρ. Παρέχουν πληροφορίες στο χειριστή και στο σύστημα ελέγχου βολής για την ταχύτητα του αεροσκάφους.

Αλεξινέμιο
Με μεγάλη κλίση πρός τα πίσω, το αλεξινέμιο μπορεί να αντέξει σε συγκρούσεις με πουλιά, με ταχύτητα μέχρι και 1120 km/h. Ειδικοί φράκτες ανάμεσα στο ρύγχος και στο αλεξινέμιο διώχνουν το νερό σε περιπτώσεις πτήσης με βροχή.

Εκτινασσόμενο κάθισμα
Στα A-7 είναι τοποθετημένα εκτινασσόμενα καθίσματα της Μακ Ντόνελ Ντάγκλας. Το A-7D διαθέτει το μοντέλο Έσκαπακ 1C-2, ενώ στα A-7E και H είναι τοποθετημένο το Έσκαπακ 1G-3.

Καλύπτρα
H καλύπτρα που ανοίγει προς τα επάνω χάρη σε ένα υδραυλικό μηχανισμό, διαθέτει καθρέπτες που βελτιώνουν την περιορισμένη ορατότητα του χειριστή προς τα πίσω. Σε περίπτωση εκτίναξης, οι ακίδες που βρίσκονται στο πλάι της κεφαλης του καθίσματος, σηκώνονται και θρυμματίζουν την καλύπτρα.

Βλήματα πυροβόλου
Τα βλήματα του πυροβόλου είναι αποθηκευμένα μέσα σε μια κυλινδρική θήκη πίσω από το χειριστή, η οποία χωράει μέχρι και 1032 βλήματα για τα μονοθέσια μοντέλα και 500 για τα διθέσια.

Οξυγόνο
Σε ειδικό διαμέρισμα στο αριστερό μέρος της ατράκτου, βρίσκεται σε υγρή μορφή αποθηκευμένο το οξυγόνο με το οποίο τροφοδοτείται η μάσκα του χειριστή

Στόμιο ανεφοδιασμού εν πτήσει
Τα A-7 της αμερικανικής αεροπορίας και εθνοφρουράς διαθέτουν στο πάνω μέρος της ατράκτου ένα στόμιο για τον ανεφοδιασμό εν πτήσει συμβατό με το σύστημα Flying boom. Αυτά του ναυτικού διαθέτουν ένα σωλήνα στο δεξιό μέρος της ατράκτου. Στα ελληνικά και πορτογαλικά A-7 το σύστημα αυτό έχει αφαιρεθεί.

Ηλεκτρονικά
Δεξιά και αριστερά της ατράκτου υπάρχουν δύο διαμερίσματα που φιλοξενούν τα ηλεκτρονικά και τα συστήματα επικοινωνιών του αεροσκάφους. H πρόσβαση του προσωπικού εδάφους είναι ιδιαίτερα εύκολη λόγω του χαμηλού ύψους στο οποίο βρίσκονται. H ψύξη των μηχανημάτων γίνεται με αέρα, ο οποίος απορρίπτεται από ειδικές
οπές.

Φώτα ναυτιλίας
Πάνω και κάτω από την άτρακτο βρίσκονται τα στροβοσκοπικά φώτα ναυτιλίας, τα οποία, μαζί μέ το κόκκινο φως στο αριστερό ακροπτερύγιο και το πράσινο στο δεξί προβλέπονται από τις διεθνείς συμβάσεις.

Πυλώνες οπλισμού
Το A-7 διαθέτει οκτώ πυλώνες για τη μεταφορά οπλισμού, τρεις σε κάθε πτέρυγα και δύο στην άτρακτο. Αυτοί της ατράκτου δέχονται πυραύλους αέρος-αέρος για αυτοπροστασία, ενώ οι υπόλοιποι δέχονται μια πληθώρα επιθετικών όπλων.

Πτερύγια ελιγμών
Στα A-7 τοποθετήθηκαν από το 1977 τα Αυτόματα Φλαπς Ελιγμών που σταθεροποιούν το αεροσκάφος σε μεγάλες
γωνίες προσβολής. Αποτελούνται από πτερύγια στα χείλη προσβολής και εκφυγής, και ενεργοποιούνται αυτόματα
από το σύστημα ελέγχου πτήσης. H ευελιξία του αεροσκάφους αυξήθηκε δραματικά μετά την τοποθέτησή
τους.

Το A-7 Corsair II σε υπηρεσία

United States Air Force

Με την αντικατάσταση των A-7 από τα A-10 στις αρχές της δεκαετίας του _80 τα αεροσκάφη αυτού του τύπου μετακινήθηκαν σε μοίρες της Αμερικανικής Εθνοφρουράς. Τα σχέδια για την κατασκευή νέων αναβαθμισμένων A-7 εγκαταλείφθηκαν για λόγους κόστους.

Tactical Air Command

Μονάδα: 4450 Τακτική Ομάδα Εκπαίδευσης
Βάση: Νέλις, Νεβάδα
Αναγνώριση: “LV”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 00941, 96202, 96225, (A-7K)
90469

Air Force System Command

Μονάδα: 6512 Μοίρα δοκιμών
Βάση: Έντουαρντς, Καλιφόρνια
Αναγνώριση: “ED”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 14583, 96194, 96217

Air National Guard

Δεκατέσσερις συνολικά μοίρες της Αμερικανικής Εθνοφρουράς σε διάφορες πολιτείες εξοπλίστηκαν με αεροσκάφη A-7D από αυτά που αποδέσμευσε η USAF μέσα στη δεκαετία του _80. Κύρια αποστολή των μοιρών αυτών είναι η παροχή εγγύς υποστήριξης στις δυνάμεις εδάφους στην Ευρώπη, τη Νότια Κορέα και τη Διώρυγα του Παναμά. Σε περίπτωση κινητοποίησης η εθνοφρουρά διαθέτει 300 αεροσκάφη, οι αριθμοί τους όμως αναμένεται να μειωθούν στα επόμενα χρόνια στα πλαίσια περικοπών στις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ.

107 TFS/127 TFW
Βάση: Σέλφριτζ, Μίτσιγκαν
Αναγνώριση: “MI”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 00991, 10352, 41738

107 TFS/127 TFW

112 TFS/ 180 TFG
Βάση: Αεροδρόμιο Τολέδο, Οχάιο
Αναγνώριση: “OH”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 00992, 41747 (A-7K) 10672

120 TFS/140TFW
Βάση: Μπάκλεϊ, Κολοράντο
Αναγνώριση: “CO”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 00986, 01001, 20231

120 TFS/140TFW

124 RFS/132TFW
Βάση: Ντε Μόινς, ‘ιοβα
Αναγνώριση:”ΙΑ”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 50402, 96203, (A-7K) 10077

124 RFS/132 TFW

125 TFW/138 TFG
Βάση: Τούλσα, Οκλαχόμα
Αναγνώριση:”ΟΚ”
Παράδειγμα αεροσκάφους:(Α-7D) 31014, 41751, (A-7K) 00295

146 TFS/112 TFG
Βάση: Πίτσμπουργκ, Πενσυλβάνια
Αναγνώριση: “PT”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 01017, 41739, (A-7K) 10074

149 TFS/192 TFG
Βάση: Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια
Αναγνώριση:-
Παράδειγμα αεροσκάφους:(Α-7D) 00979, 31015, (A-7K) 00288

152 TFS/162 TFTG
Βάση: Τούσον, Αριζόνα
Αναγνώριση: “AZ”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 41741, 50408, (A-7K) 90462

162 TFS/178 TFG
Βάση: Σπρίνγκφιλτ, Οχάιο
Αναγνώριση: “OH”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 10298, 31012, 96233

166 TFS/121 TFW
Βάση: Ρίγκενμπάκερ, Οχάιο
Αναγνώριση: “OH”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 10294, 10303, 10314

174 TFS/185 TFG
Βάση: Σιού Σίτι, ‘ιοβα
Αναγνώριση: “HA”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 20173, 96210, (A-7K) 10073

175 TFS/114 TFG
Βάση: Σιού Φολς, Νότια Ντακότα
Αναγνώριση: “SD”
Παράδειγμα αεροσκάφους:(Α-7D) 01030, 920176, (A-7K) 00292

188 TFS/150 TFG
Βάση: Κίρκλαντ, Νέο Μεξικό
Αναγνώριση: –
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 10298, 20237, 20238

198 TFS/156 TFG
Βάση: Μινόζ
Αναγνώριση: “PR”
Παράδειγμα αεροσκάφους: (A-7D) 20224, 20245, 96226

United States Navy

To Αμερικανικό Ναυτικό υπήρξε ο αρχικός αποδέκτης των Κορσέρ στη δεκαετία του 1960 και σταδιακά ο τύπος εξόπλισε όλες τις πτέρυγες των αεροπλανοφόρων σε μοίρες ελαφρού βομβαρδισμού σε αντιδιαστολή με τις μοίρες βομβαρδισμού παντός καιρού εξοπλισμένες με A-6. Τα αεροπλάνα που εκσυγχρονίστηκαν με το σύστημα LANA ήταν κι αυτά που παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι πρόσφατα. H αντικατάστασή τους από τα F/A-18 άρχισε από τις αρχές της δεκαετίας του 80 και τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, μόνον το αεροπλανοφόρο Κένεντι_ διαθέτει ακόμη A-7E, όχι όμως για πολύ.

VA-12, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-7
Αεροπλανοφόρο: Αϊζενχάουερ

VA-15, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-6
Αεροπλανοφόρο: Ιντιπέντενς

VA-22, NAS Lemoοre, Καλιφόρνια
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-11
Αεροπλανοφόρο: Έντερπράιζ

VA-27, NAS Lemoοre, Καλιφόρνια
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-15
Αεροπλανοφόρο: Κάρλ Βίνσεν

VA-37, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-6
Αεροπλανοφόρο: Ιντιπέντενς

VA-42, NAS Oceana, Βιρτζίνια
Εκπαιδευτικό σμήνος/αντικατάστασης απωλειών

VA-46, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-1
Αεροπλανοφόρο: Αμέρικα

VA-56, NAF Atsugi, Ιαπωνία
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-5
Αεροπλανοφόρο: Μίντγουέι

VA-66, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-7
Αεροπλανοφόρο: Αϊζενχάουερ

VA-72, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-1
Αεροπλανοφόρο: Αμέρικα

VA-81, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-17
Αεροπλανοφόρο: Σαρατόγκα

VA-82, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-8
Αεροπλανοφόρο: Νίμιτζ

VA-83, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-1
Αεροπλανοφόρο: Σαρατόγκα

VA-86, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-8
Αεροπλανοφόρο: Νίμιτζ

VA-87, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-6
Αεροπλανοφόρο: Ιντιπέντενς

VA-93, NAF Atsugi, Ιαπωνία
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-5
Αεροπλανοφόρο: Μίντγουέι

VA-94, NAS Lemoοre, Καλιφόρνια
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-11
Αεροπλανοφόρο: Έντερπράιζ

VA-97, NAS Lemoοre, Καλιφόρνια
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-11
Αεροπλανοφόρο: Κάρλ Βίνσεν

VA-105, MCAS Iwakuni, Ιαπωνία

VA-122, NAS Lemoοre, Καλιφόρνια
Εκπαιδευτικό σμήνος/αντικατάστασης απωλειών

VA-146, NAS Lemoοre, Καλιφόρνια
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-9
Αεροπλανοφόρο: Ρέιντζερ

VA-147, NAS Lemoοre, Καλιφόρνια
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-9
Αεροπλανοφόρο: Ρέιντζερ

VA-174, NAS Cecil Field, Φλόριδα
Εκπαιδευτικό σμήνος/αντικατάστασης απωλειών

VA-192, NAS Lemoοre, Καλιφόρνια
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-19
Αεροπλανοφόρο: –

VA-145, NAS Lemoοre, Καλιφόρνια
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: CVW-19
Αεροπλανοφόρο: –

VQA-34, NAS Miramar, Καλιφόρνια
Πτέρυγα αεροπλανοφόρου: -(EL-7L)
Αεροπλανοφόρο:

VA-97, NAS Lemmore, Καλιφόρνια

VA-174, NAS Cecil Field, Φλόριδα

VA-195, NAS Lemmore, Καλιφόρνια

United States Naval Air Reserve Force

Οι μοίρες εφεδρείας του Αμερικανικού Ναυτικού είναι εφοδιασμένες με διάφορα αεροσκάφη και είναι επιχειρησιακά ενταγμένες σύμφωνα με τη διάταξη των μοιρών του ναυτικού (στην ανατολική και δυτική ακτή των ΗΠΑ). Περιοδικά επιχειρούν από αεροπλανοφόρα αλλά τα καθήκοντά τους είναι κυρίως εκπαιδευτικά και συντήρησης της πτητική ικανότητας των χειριστών. Αρχικά οι μοίρες ήταν εφοδιασμένες με A-7B αλλά όταν τα A-7E άρχισαν να γίνονται διαθέσιμα από τις επιχειρησιακές μοίρες, άρχισε και η αντικατάσταση του παλαιοτέρου μοντέλου.

VA-203, NAS Cesil Fields, Φλόριδα
Πτέρυγα Αεροπλανοφόρου: CVWA-20

VA-204, NAS New Orleans, Λουιζιάνα
Πτέρυγα Αεροπλανοφόρου: CVWA-20

VA-205, NAS Altanta, Τζώρτζια
Πτέρυγα Αεροπλανοφόρου: CVWA-20

VA-304, NAS Alameda, Καλιφόρνια
Πτέρυγα Αεροπλανοφόρου: CVWA-30

VA-305, NAS Point Magu, Καλιφόρνια
Πτέρυγα Αεροπλανοφόρου: CVWA-30

Μοίρες Έρευνας και Δοκιμών
του Αμερικανικού Ναυτικού

VX-5, NAF China Lake, Καλιφόρνια
A-7E
Ναυτικό Κέντρο Αεροπορικής Ανάπτυξης, Πενσιλβάνια
NA-7E
Ναυτικό Κέντρο Αεροπορικής Τεχνολογίας, Νιου Τζέρσεϊ
A-7B
Κέντρο Ναυτικών Όπλων, Καλιφόρνια
A-7E
Ναυτικό Κέντρο Αξιολόγησης Όπλικών Συστημάτων
A-7E
Κέντρο Πυραυλικών Δοκιμών του Ειρηνικού
TA-7E
Ειδικό Κέντρο Δοκιμών, Μέριλαντ
A-7E

ΕΛΛΑΔΑ
H Ελλάδα υπήρξε η πρώτη χώρα στην οποία εξήχθη ο τύπος μετά από
μιά παραγγελία 60 αεροσκαφών στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Τα πρώτα αυτά αεροσκάφη ακολουθήθηκαν από πέντε ακόμη
εκπαιδευτικά TA-7H ενώ το τελευταίο A-7H στη γραμμή παραγωγής
μετατράπηκε σε διθέσιο εκπαιδευτικό. Εξοπλίζουν τρεις μοίρες.

340 Μοίρα/115 Πτέρυγα
Βάση: Σούδα

345 Μοίρα/ 115 Πτέρυγα
Βάση: Σούδα

347 Μοίρα/110 Πτέρυγα
Βάση: Λάρισα
Ελληνική Πολεμική Αεροπορία

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
H πορτογαλική αεροπορία λόγω περιορισμένων κονδυλίων βασιζόταν ανέκαθεν στη στρατιωτική βοήθεια άλλων χωρών της συμμαχίας. Στα πλαίσια αυτής της βοήθειας και σε αντικατάσταση αεροσκαφών F-84G οι ΗΠΑ παραχώρησαν 50 βομβαρδιστικά A-7P, από μετασκευασμένα A-7A/B. Τα αεροπλάνα παραδόθηκαν σε δύο δόσεις των 20 και 30 αντίστοιχα το 1981-81 και 1983. Στην αρχική παράδοση περιλαμβάνονταν και έξι TA-7P
Escuadra 302

Βάση: Μόντε Ριάλ

Escuadra 304
Βάση: Μόντε Ριάλ

Πορτογαλική Πολεμική Αεροπορία

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ ΦΟΡΤΙΟΥ A-7 CORSAIR II

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ A-7E ΓΙΑ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΣΤΟΧΩΝ ΕΔΑΦΟΥΣ
1X περιστροφικό πυροβόλο Vulcan M61A1 20 χιλ. με αναχορηγία
1000 βλημάτων
2X AIM-9L Sidewinder στους φορείς της ατράκτου.
12X βόμβες Μκ 20 Rockeye στους πτερυγικούς φορείς

1X ατρακτίδιο FLIR στο δεξιό κεντρικό πτερυγικό φορέα
1X ALE-39 Goodyear ατρακτίδιο ECM σε πτερυγικό φορέα.

Το A-7E μπορεί να μεταφέρει μια πληθώρα επιθετικών όπλων. H διαμόρφωση αυτή είναι δυνατή στα αεροσκάφη που διαθέτουν FLIR και πρέπει να επιχειρούν εναντίον στόχων σχετικά καλά προστατευμένων και οι οποίοι βρίσκονται σχετικά κοντά.

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ RESCAP (A-7D ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΕΘΝΟΦΡΟΥΡΑΣ)
1X περιστροφικό πυροβόλο Vulcan M61A1 20 χιλ. με αναχορηγία 1000 βλημάτων.
2X AIM-9L Sidewinder στους φορείς της ατράκτου.
6X βόμβες Μκ 20 Rockeye στους πτερυγικούς φορείς.
1X βόμβα BLU-38 σε πτερυγικό φορέα.

1XALQ-119 ατρακτίδιο ECM σε πτερυγικό φορέα.

Τα A-7E του αμερικανικού ναυτικού αποδείχθηκαν πολύ αποτελεσματικά στο Βιετνάμ στις αποστολές RESCAP (Rescue Combat Air Patrol ή Σάντι-αποστολές περιπολίας/διάσωσης.). Αποστολές αυτού του είδους μπορούν ακόμα να γίνουν από τα A-7D της αμερικανικής εθνοφρουράς για την προστασία των ελικοπτέρων διάσωσης Σικόρσκι HH-53 και HH-60.

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ A-7E ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΑΕΡΑΜΥΝΑΣ
1X περιστροφικό πυροβόλο Vulcan M61A1 20 χιλ. με αναχωρηγία 1000 βλημάτων.
2X AIM-9L Sidewinder στούς φορείς της ατράκτου.
2X βλήματα αντι-ραντάρ AGM-88A HARM στους πτερυγικούς φορείς.

2X απορριπτόμενες δεξαμενές καυσίμων AERO D300 των 1135 λίτρων σε πτερυγικούς φορείς.

Το A-7E έχει ήδη αποδείξει την αξία του στην Νοτιο-ανατολική Ασία σε αποστολές τέτοιου είδους, οπλισμένο με βλήματα αντι-ραντάρ AGM-45 Shrike και AGM-78 Standard, εναντίον των πυροβολαρχιών SA-2. To A-7E θα μπορούσε εύκολα να αναλάβει τέτοιες αποστολές εναντίον στόχων που βρίσκονται σε μικρές και μεσαίες αποστάσεις.

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ A-7E CΑΡ/ΑΕΡΑΜΥΝΑΣ
1X περιστροφικό πυροβόλο Vulcan M61A1 20 χιλ. με αναχορηγία 1000 βλημάτων.
2X AIM-9L Sidewinder στούς φορείς της ατράκτου.

2Χαπορριπτόμενες δεξαμενές καυσίμων AERO D300 των 1135 λίτρων σε πτερυγικούς φορείς.

Υπό κανονικές συνθήκες, οι αποστολές CAP/ αεράμυνας για την προστασία των αεροπλανοφόρων και των πλοίων συνοδείας ανατίθενται στα Grumman F-14 Tomcat. Τα A-7E που δεν διαθέτουν FLIR, μπορούν όμως , σε περιπτώσεις ανάγκης να αντικαταστήσουν τα F-14. Στην περίπτωση αυτή φέρουν δύο και πολλές φορές τέσσερις απορριπτόμενες δεξαμενές καυσίμων στους πτερυγικούς φορείς.

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ A-7D ΓΙΑ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ ΣΤΟΧΩΝ ΕΔΑΦΟΥΣ.

1X περιστροφικό πυροβόλο Vulcan M61A1 20 χιλ. με αναχορηγία 1000 βλημάτων. 2X AIM-9L Sidewinder στούς φορείς της ατράκτου. 2X βόμβες Μκ 84 Paveway κατευθυνόμενες με λέιζερ ή τηλεοπτική κάμερα στους πτερυγικούς φορείς.

Για την προσβολή ακριβείας στόχων εδάφους, το A-7D μπορεί να μεταφέρει δύο βόμβες Μκ 84 Paveway. Στην περίπτωση αυτή όμως, ο στόχος θα πρέπει να φωτίζεται είτε από φίλια αεροσκάφη που διαθέτουν αυτήν την ικανότητα, είτε από φίλια στρατεύματα στο έδαφος.

ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΥ

1X περιστροφικό πυροβόλο Vulcan M61A1 20 χιλ. με αναχορηγία
1000 βλημάτων. 2X AIM-9L Sidewinder στούς φορείς της ατράκτου. 18X βόμβες Μκ 82 Snakeye των 500 λιβρών στους πτερυγικούς φορείς.

2X απορριπτόμενες δεξαμενές καυσίμων AERO D300 των 1135 λίτρων σε πτερυγικούς φορείς. Διασπορέας αερόφυλλων/φωτοβολίδων στην κοιλία της ατράκτου. Φωτογραφική μηχανή για την εξακρίβωση της επιτυχίας της αποστολής.

Το A-7 μπορεί να μεταφέρει φορτίο βομβών. H διαμόρφωση αυτή είναι ιδανική για προσβολές στόχων από χαμηλό ύψος και με περιορισμένη ταχύτητα.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ A-7E FLIR CORSAIR II

‘ποψη από μπροστά Πτέρυγα που βρίσκεται ψηλά στην άτρακτο και έχει αρνητική
δίεδρο. Οριζόντια πτερύγια τοποθετημένα πιό κάτω από την πτέρυγα με θετική δίεδρο. Κύρια σκέλη προσγείωσης που ανοίγουν προς τα έξω στο έδαφος και ανασύρονται προς τα εμπρός μέσα στην άτρακτο.

Πλευρική άποψη
Κάθετο σταθερό και ραχιαία απόληξη μεγάλων διαστάσεων. Μικρό ρύγχος ραντάρ που βρίσκεται πάνω από την εισαγωγή του κινητήρα. ‘ποψη από πάνω Ατρακτίδιο FLIR στον εσωτερικό δεξιό πτερυγικό πυλώνα.
Χείλος εκφυγής με μικρότερη γωνία από το χείλος προσβολής. Πηδάλια ύψους-βάθους μονομπλόκ με γωνία χείλους προσβολής 45ψ. Εξωτερικό αναδιπλούμενο μέρος πτέρυγας.

TEXNIKA ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
VOUGHT A-7D Corsair II

ΠΤΕΡΥΓΑ:
Εκπέτασμα
11,81 μέτρα
(Αναδ. ακροπτερύγια)
7,24 μέτρα
Επιφάνεια
34,84 μέτρα
ΑΤΡΑΚΤΟΣ KAI OYPA
Πλήρωμα
ένας πιλότος σε εκτινασσόμενο

κάθισμα Escapac
Μήκος
14,06 μέτρα
Ύψος
4,9 μέτρα
Εκπέτασμα ουραίου πτερυγ.
5,52 μέτρα

ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗΣ
Μετατρόχιο
2,9 μέτρα
Μεταξόνιο
4,83 μέτρα

BAPH
Κενό
8.988 κιλά
Μέγιστο απογείωσης
19.051 κιλά
Μέγιστο εξωτερικό φορτίο
9.072 κιλά
Μέγ. εξ. φορτίο πλήρες καυσίμων
4.309 κιλά
Μέγ. εξ. φορτίο μειωμένα καυσιμα
6.804 κιλά
Εσωτερικό φορτίο καυσίμων
4.202 κιλά

ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ:

Μέγιστη ταχύτητα στην επιφάνεια της θάλασσας
1.123 χ.α.ω.
Επιχειρησιακή οροφή
51.000 πόδια
Ακτίνα δράσης
1.430 χλμ.
Μέγιστη ακτίνα
4.604 χλμ.

Ταχύτητα σε μεγάλο ύψος
MiG-23 Flogger-B Μαχ 2,35
F/A-18A Hornet Μαχ 1,8+
Sea Harrier Μαχ 0,95
Yak-38 Forger-A Μαχ0,95
Buccaneer S.Mk2B Μαχ 0,92
Vought A-7E Μαχ 0,9
A-4M Skyhawk Μαχ 0,9
Grumman A-6E Μαχ 0,8

Οπλικό φορτίο
Grumman A-6E 8.165 κιλά
F/A-18A Hornet 7.711 κιλά
Buccaneer S.Mk2B 7.257 κιλά
Vought A-7E 6.804 κιλά
A-4M Skyhawk 4.500 κιλά
Sea Harrier 3.629 κιλά
Yak-38 Forger-A 3.600 κιλά
MiG-23 2.000 κιλά

Ταχύτητα σε χαμηλό ύψος
MiG-23 Flogger-B Μαχ 1,2
F/A-18A Hornet Μαχ 1
Vought A-7E Μαχ 0,9
A-4M Skyhawk Μαχ 0,9
Buccaneer S.Mk2B Μαχ 0,85
Grumman A-6E Μαχ 0,85
Sea Harrier Μαχ 0,85
Yak-38 Forger-A Μαχ0,8

Επιχειρησιακή οροφή
MiG-23 Flogger-B 61.000 πόδια
Sea Harrier 50.000 πόδια +
F/A-18A Hornet 50.000 πόδια
A-4M Skyhawk 42.250 πόδια
Grumman A-6E 42.000 πόδια +
Vought A-7E 42.000 πόδια
Buccaneer S.Mk2B 40.000 πόδια +
Yak-38 Forger-A 40.000 πόδια

Ακτίνα δράσης (εσωτ καύσιμα)
Buccaneer S.Mk2B 3.700 χλμ.
Vought A-7E 2.300 χλμ.
F/A-18A Hornet 2.130 χλμ.
Grumman A-6E 1.627 χλμ.
Sea Harrier 1.500 χλμ.
MiG-23 Flogger-B 1.300 χλμ.
Yak-38 1.000 χλμ.
A-4M 547 χλμ.

Πηγή : Πτήση Νοέμβριος 1991 – Τεύχος 85