A Hellenic air force F-16 Fighting Falcon approaches a KC-135 Stratotanker, from the Arizona Air National Guard’s 161st Air Refueling Wing, during a flying training deployment, Jan. 27, 2017, at Souda Bay, Greece. The KC-135 refueled U.S. and Hellenic air force F-16s during the FTD, which was hosted to evaluate aircraft and personnel capabilities and increase interoperability between the two NATO allies. (U.S. Air Force photo by Staff Sgt. Austin Harvill)

Από τις αρχές τις δεκαετίας του 90 μετά τον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου διαφάνηκε πλήρως η επιχειρησιακή αξία των αεροσκαφών εναερίου ανεφοδιασμού, ευρύτερα γνωστών ως Ιπτάμενων Τάνκερ. Πολλές φορές στη διεθνή ορολογία θα τα συναντήσει κάποιος με τον όρο Air-to-Air Refueling (AAR) aircraft.

Τέτοια αεροσκάφη επιτρέπουν τόσο την μεγαλύτερη παραμονή στον αέρα μαχητικών αεροσκαφών εναέριας υπεροχής σε ρόλο CAP όσο και την επέκταση της ακτίνας δράσης πολλών βομβαρδιστικών επιτρέποντας την καταστροφή σε πολύ μεγαλύτερο γεωγραφικό βάθος στόχων υψηλής στρατηγικής αξίας. Η ΠΑ διαβλέποντας την αξία των συγκεκριμένων αεροσκαφών ως πολλαπλασιαστή ισχύος προσπάθησε αρχικά μέσω συνεκπαιδεύσεων με αεροσκάφη AAR ευρωπαικών χωρών ,όπως τα ολλανδικά DC-10, να δώσει την ευκαιρία σε ορισμένους χειριστές της να αποκτήσουν εμπειρία και γνώση πάνω στις διαδικασίες ανεφοδιασμού καθώς και νέων τακτικών μάχης.

Παρόλο που το πρόγραμμα απόκτησης νέων αεροσκαφών εναερίου ανεφοδιασμού υπήρχε στους επιτελικούς σχεδιασμούς του ΓΕΑ ουδέποτε ενσωματώθηκε πραγματικά στα υλοποιηθέντα σχέδια. Μια λύση που εξετάστηκε παλαιότερα ήταν αυτή της απόκτησης μεταχειρισμένων αεροσκαφών πολιτικού τύπου και η μετασκευή τους σε ιπτάμενα τάνκερ. Εξετάστηκαν τόσο τα Boeing 727 της Ολυμπιακής Αεροπορίας όσο και τα A340-300 τα οποία ήταν μεγαλύτερα και ικανότερα αεροσκάφη. Τα πρώτα κρίθηκε ότι ήταν τεχνικά δύσκολη η τροποποίησή τους και κοστοβόρα ενώ τα δεύτερα προτιμήθηκε η πώλησή τους σε ξένο αγοραστή στο εξευτελιστικό τίμημα των 40.4 εκ Ευρώ. Τιθεται βέβαια το ερώτημα γιατι η Ελληνική ΠΑ δεν προχώρησε η ίδια στην αγορά των αεροσκαφών καθώς πρόκειται για μια χαρακτηριστική ευκαιρία.

Ένας λόγος βέβαια ήταν ότι λόγω μνημονίου και δημοσιοοικονομικού ελέγχου επιβάλλονταν να εμφανιστούν εισροές στην Ελληνική κυβέρνηση από την αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων. Αν αγοραστής ήταν η ΠΑ κάτι τέτοιο δεν θα ήταν δυνατό και θα απαιτούνταν νέα δημοσιοικονομικά μέτρα. Έτσι η ΠΑ έχασε μια μοναδική ευκαιρία να αποκτήσει σύγχρονα αεροσκάφη εναερίου ανεφοδιασμού AAR με συμβολικό κόστος.

Θεωρητικά η ΠΑ θα χρειαστεί 3-4 αεροσκάφη AAR για την υποστήριξη των επιχειρήσεων CAP στο Αιγαίο και την διενέργεια επιθετικών επιχειρήσεων στην Κύπρο. Πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η ύπαρξη πολλών αεροδρομίων διάσπαρτων ανά την Ελληνική Επικράτεια εξαλείφει την ανάγκη απόκτησης αεροσκαφών AAR. Η έλλειψη επίσης μεγάλου στρατηγικού βάθους του Ελληνικού Εναερίου χώρου θα καταστούμε μη ασφαλή την πτήση αυτών των αεροσκαφών ενώ παράλληλα θα δέσμευε επιπλέον αεροσκάφη για την προστασία τους.

Ad debug output

The ad is displayed on the page

current post: Αεροσκάφη Εναέριου Ανεφοδιασμού : Οι λόγοι που πρέπει να αποκτηθούν..., ID: 27322

Ad: Ad created on 20 Οκτωβρίου 2020 21:22 (26388)
Placement: Content (content)





Find solutions in the manual

Βέβαια αγνοείται ότι με την ανάπτυξη από την Τουρκική πλευρά βαλλιστικών πυραύλων βεληνεκούς μεγαλύτερων των 300 km ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών αεροδρομίων θα κινδυνέψει να αχρηστευθεί από τα πρώτα λεπτά κάποιας πολεμικής σύγκρουσης με την Τουρκία. Επιπλέον το έλλειμα στρατηγικού βάθους δεν υφίσταται σε πολεμική περίοδο καθώς ο εναέριος χώρος είναι μια πολύ ρευστή κατάσταση που αυξομειώνεται αναλόγως των εξελίξεων στον αεροπορικό αγώνα. Σε περίπτωση καταστροφής των αεροπορικών βάσεων στα παράλια της Μ.Ασίας (άμεσος στόχος της ΠΑ στο πρώτο διάστημα των 72 ωρών) θα μπορούσαν διάφορα αεροσκάφη εναερίου ανεφοδιασμού να ίπτανται πάνω από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και να επεκτείνουν τον έλεγχο του εναερίου χώρου σε ολόκληρη την Μ.Ασία θέτοντας σε κίνδυνο την συνέχιση των χερσαίων επιχειρήσεων από Τουρκικής πλευράς.

Γενικότερα τα πλεονεκτήματα της χρήσης αεροσκαφών για την ΠΑ σε ρόλο AAR συνοψίζονται σε:

Στρατηγική αποτροπή σε περιόδους κρίσεων. Τα αεροσκάφη εναερίου ανεφοδιασμού μπορούν να κρατήσουν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα (πρακτικά όσο αντέχει σωματικά ο κάθε πιλότος) μαχητικά αεροσκάφη σε ρόλο CAP, βομβαρδιστικά σε ρόλο βαθείας κρούσης περιμένοντας το κατάλληλο χρονικό κενό για να εισέλθουν σε εχθρικό έδαφος καθώς και ειδικοποιημένα αεροσκάφη όπως ιπτάμενα ραντάρ EMB-145H Erieye ή αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου εξοπλισμένα με εξωτερικά ατρακτίδια EW.

Δυνατότητα απογείωσης με μεγάλο οπλικό φορτίο ακόμη και από μικρότερους αεροδιαδρόμους. Με τον τρόπο εξασφαλίζεται η πλήρης λειτουργία της αεροπορικής βάσης ακόμη και σε περίπτωση περιορισμένου πλήγματος του διαδρόμου καθώς και η χρήση μικρότερων πολιτικών αεροδρομίων.

Επέκταση της ακτίνας δράσης των αεροσκαφών. Ιδιαίτερα για την περιοχή της Κύπρου η δυνατότητα περιορισμένης παρουσιάς πάνω από τους ουρανούς του νησιού μπορεί να αυξηθεί μέσω της πτήσης νοτιοανατολικά της Κρήτης ιπτάμενων τάνκερ (όχι σε 24ωρη βάση) τα οποία θα ανεφοδιάζουν πακέτα αεροσκαφών COMAO από κάθε αεροπορική βάση της χώρας. Εξαλείφεται έτσι ο συνωστισμός και η χρονική καθυστέρηση που απαιτείται για την αποστολή αεροπορικών δυνάμεων από την αεροπορική βάση της Σούδας και των υπόλοιπων αεροδρομίων στην Κρήτη. Επίσης απλοποιείται ο συντονισμός των εξόδων των αεροσκαφών ώστε να φτάσουν in-time και on-target.

Επιτρέπει στα μαχητικά αεροσκάφη να ίπτανται με πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες (που απαιτούν μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμου) μειώνοντας το χρόνο που αυτά είναι εκτεθειμένα στα εχθρικά αεροσκάφη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα θα ήταν η εκτέλεση μιας αποστολής προσβολής χερσαίων στόχων εκτελώντας υπερηχητική πτήση σε χαμηλό ύψος, εκμεταλλευόμενοι το γεωγραφικό ανάγκλυφο για αποφυγή εντοπισμού. Το προφίλ πτήσης θα μπορούσε να είναι πτήση σε χαμηλά και πολύ χαμηλά υψόμετρα κατά το μεγαλύτερο μέρος.

Επίσης ο ψυχολογικός παράγοντας ότι ο πιλότος δεν θα μείνει από καύσιμα αν κάτι πάει στραβά εξασφαλίζει ψυχολιγκό πλεονέκτημα, αυτοπεποίθηση και εφαρμογή πολυπλοκότερων τακτικών.

Επιλογές Ιπτάμενων Τάνκερ για την ΠΑ

Απόκτηση μεταχειρισμένων επιβατικών αεροσκαφών όπως το B-707 ή το Β767 και μετατροπή τους σε ιπτάμενα τάνκερ. Η συγκεκριμένη επιλογή σε περίπτωση επιλογής διαφορετικού τύπου επιβατικού αεροσκάφους ενέχει περισσότερο τον τεχνολογικό κίνδυνο της μετατροπής του αεροσκάφους λόγω των εσωτερικών κεντρικών δεξαμενών που προκαλούν ανακατανομή του κέντρου βάρους του αεροσκάφους και της πτητικής του συμπεριφοράς. Ενδείκνυται δοκιμασμένες λύσεις όπως το B707. Λόγω της παλαιότητας του τύπου ενδείκνυται η αντικατάσταση των κινητήρων με νέους (όπως στην στρατιωτική έκδοση KC-135R) εμπορικής προέλευσης CFM-56 που θα επιτρέψουν καλύτερη ροή ανταλλακτικών και μικρότερο κόστος συντήρησης πέραν της καλύτερης οικονομίας καυσίμου που φθάνει έως και το 50%. Μεγάλη εμπειρία στον συγκεκριμένο τομέα έχει η Ισραηλινή εταιρεία IAI η οποία στο παρελθόν έχει μετατρέψει πολιτικά αεροσκάφη B707 σε ιπτάμενα τάνκερ. Πλέον έχει ήδη μετασκευάσει και παραδόση στις πολεμικές αεροπορίες της Βραζιλίας και Κολομβίας αεροσκάφη B-767 MMTT σε ρόλο ιπτάμενου τάνκερ. Μπορεί να μεταφέρει και να ανεφοδιάσει ένα πακέτο αεροσκαφών με 120.000 lb ωφελίμου καυσίμου σε μια απόσταση 500nm από την κύρια αεροπορική βάση που επιχειρεί. Ενόψει της διαμορφωθείσας Ελληνο-Ισραηλινής συνεργασίας και οι 2 χώρες θα μπορούσαν να επωφεληθούν από αυτήν την ενέργεια. Εκτιμάται ότι το κόστος για την αγορά και εν συνεχεία μετατροπή πολιτικών επιβατικών αεροσκαφών φθάνει τα 70 εκ Ευρώ ανά αεροσκάφος, το μισό στην ουσία κόστος σε σχέση με την αγορά νέων αεροσκαφών.

Εν κατακλείδι, η απόκτηση αεροσκαφών εναερίου ανεφοδιασμού είναι ένας πολλαπλασιαστής ισχύος που δεν πρέπει να ανγοηθεί από την ΠΑ. Στην παρούσα φάση υπάρχουν αρκετές ευκαιρίες τόσο λόγω της οικονομικής κρίσης (απόσυρση αμερικανικών KC-10), όσο και λόγω της εξέλιξης εναλλακτικών επιλογών που προσφέρει η τεχνολογία. Η είσοδος σε υπηρεσία των ιπτάμενων τάνκερ θα είναι το πρώτο σκαλοπάτι για μια καλύτερα εξοπλισμένη ΠΑ που θα έχει περισσότερα αεροσκάφη στον αέρα για μεγαλύτερο χρόνο τα οποία θα εκτελούν αποστολές σε πολύ μεγαλύτερη ακτίνα δράσης. Με την απόσυρση μαχητικών αεροσκαφών και την μικρότερη επακόλουθα οροφή δυνάμεων που θα προκύψει τα επόμενα χρόνια, ο συγκεκριμένος «ξεχασμένος» πολλαπλασιαστής ισχύος είναι από τις πιο αποδοτικές μεθόδους για την επίτευξη ισοδύναμων επιχειρησιακών ικανοτήτων.