Το να πετάξεις με το One-O-Four ήταν μια πρόκληση. Οι πιλότοι του φορούσαν… σπιρούνια για να το τιθασέψουν όμως αυτό παρέμενε αδάμαστο, ζητώντας, ή πιο σωστά απαιτώντας, απόλυτη προσήλωση από τον χειριστή και σεβασμό. Και μόνο που στεκόταν στο έδαφος έδειχνε έτοιμο να πιάσει το 1 Μαχ! Για την ακρίβεια έπιανε τα 2 Mαχ και τα ξεπερνούσε. Με την απόκτησή του την άνοιξη του ’64 η Πολεμική Αεροπορία έκανε ένα μεγάλο άλμα προς τα εμπρός. Στην εποχή του F-104.

Aυτό το αεροπλάνο ήταν τελείως διαφορετικό από ο,τιδήποτε είχε μέχρι τότε. Οι αεραγωγοί με τα κινούμενα ημικώνια για τον έλεγχο του οριακού στρώματος ήταν ρυθμισμένα να αποδίδουν το μέγιστο μετά το 1,4 Mαχ. Σημειωτέον ότι το όριο ταχύτητας των 2,2 Mαχ ήταν το όριο θερμικής αντοχής του κινητήρα –αεροδυναμικώς το αεροσκάφος μπορούσε να φθάσει τα 2,4 Mαχ χωρίς προβλήματα ευστάθειας. Οι περιορισμοί του κινητήρα ήταν που έκαναν την ένδειξη ‘SLOW’ να ανάβει, όχι η σχεδίαση του «Επανδρωμένου Πυραύλου».

Δείτε περισσότερα