Αύξηση της ισχύος πυρός για τα ελικόπτερα της Π.Α

Δεδομένου του υφιστάμενου επιχειρησιακού δόγματος για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης μάχης, με μια πρώτη ματιά ο οπλισμός των Super Puma φαίνεται επαρκής. Για παράδειγμα, και τα ΗΗ-60 Pave Hawk της USAF περιορίζονται σε δύο πολυβόλα (GAU-17 Minigun ή πενηντάρια GAU-18/A). Ας μην ξεχνάμε όμως ότι τα πακέτα COMAO για αποστολές CSAR που μπορεί να διαθέσει η USAF απέχουν παρασάγγας από τις δυνατότητες της δικής μας ΠΑ.

Ad debug output

The ad is displayed on the page

current post: Αύξηση της ισχύος πυρός για τα ελικόπτερα της Π.Α, ID: 22706

Ad: Ad created on 20 Οκτωβρίου 2020 21:22 (26388)
Placement: Content (content)





Find solutions in the manual

Επιπλέον, στις αποστολές των ελικοπτέρων αυτών περιλαμβάνεται και η μεταφορά ομάδων ειδικών επιχειρήσεων, οι οποίες ενδέχεται να χρειαστούν υποστήριξη σε κάποια φάση της αποστολής τους, συνήθως κατά την απαγκίστρωση από εχθρική περιοχή, και το αυτό ισχύει και σε αποστολές CSAR. Στην περίπτωση αυτή ενδέχεται να απαιτηθεί και η εκπομπή κατασταλτικών πυρών από τα ελικόπτερα κατά του εχθρού. Καθώς δεν είναι δυνατόν να συνοδεύονται τα Super Puma πάντοτε από επιθετικά ελικόπτερα, θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η αναβάθμιση της ισχύος πυρός τους.

Για την ιστορία, κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1980 η ΠΑ είχε εξετάσει το ενδεχόμενο εξοπλισμού των ελικοπτέρων ΑΒ-205 που διέθετε με καλάθους ρουκετών των 2,75 ιντσών και μάλιστα είχαν γίνει και σχετικές δοκιμές, το πρόγραμμα όμως τελικά δεν προχώρησε. Το ευτυχές είναι ότι τα ελικόπτερα της οικογένειας Puma/Super Puma/Cougar/Caracal έχουν πιστοποιηθεί να φέρουν, πέραν των πολυβόλων/πυροβόλων στις θύρες, ποικιλία οπλισμού σε εξωτερικούς φορείς (συνήθως ατρακτίδια πυροβόλων 20 χιλιοστών και καλάθους ρουκετών), ενώ και κατά καιρούς κάποιοι χρήστες έχουν παρουσιάσει δικές τους πατέντες/ιδιοκατασκευές. Σταχυολογούνται εδώ οι ενδιαφέρουσες διαμορφώσεις της Ρουμανίας (IAR-330L με σταθερά πυροβόλα 23x115mm AM-23 ή πολυβόλα 7,62x54mm σε σύμμορφα ατρακτίδια σχήματος γόνδολας, πολυβόλα DShKM στις θύρες, καλάθους ρουκετών και ακόμα και Κ/Β Malyutka/AT-3 Sagger – προ της αναβάθμισης στο επίπεδο SOCAT), του Λιβάνου (SA-330 με 2 σταθερά πυροβόλα ADEN 30x113mm και καλάθους ρουκετών MATRA SNEB προερχόμενα από μαχητικά Hunter) και της Σιγκαπούρης (2 εξωτερικά των πλευρικών θυρών τοποθετημένα βαρέα πολυβόλα CIS-50 των 12,7mm, εγχώριας κατασκευής, με μεγάλο τόξο πυρός).

Το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει η ΠΑ θα ήταν η απόκτηση και τοποθέτηση επί των ελικοπτέρων των τυποποιημένων πλευρικών αναρτήρων για μεταφορά οπλισμού. Ο οπλισμός αυτός θα μπορούσε να αποτελείται από ατρακτίδια FN HERSTAL HMP-400LCC (σε υπηρεσία με τα Τ-6Α ΝΤΑ) και καλάθους ρουκετών. Αλήθεια, τα ατρακτίδια DGP-1 με δύο ΑΝ/Μ2 των 12,7mm έκαστο που έφεραν τα παραληφθέντα το 1949 βομβαρδιστικά καθέτου εφορμήσεως Curtiss SB2C-5 Helldiver έχουν διαλυθεί ή διασώζονται ακόμα, ξεχασμένα σε κάποια αποθήκη; Εναλλακτικά θα μπορούσαν να γίνουν ιδιοκατασκευές ατρακτιδίων για βαρέα πολυβόλα ΑΝ/Μ3, πυροβόλα Μ39Α2 ή πυροβόλα DEFA 553, αν η ΠΑ δεν επιθυμεί να προβεί σε δαπάνες για αγορά των πιστοποιημένων στον τύπο NC621 της Nexter. Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται δραματικά η ισχύς πυρός των Super Puma χωρίς ιδιαίτερη μείωση των επιδόσεων. Επίσης, για την εκπαίδευση των χειριστών στη χρήση του σταθερού οπλισμού με χαμηλό κόστος και χωρίς περιττή καταπόνηση των επιχειρησιακών μέσων, κάποια από τα υφιστάμενα ΑΒ-205 θα μπορούσαν να αποκτήσουν σταθερό οπλισμό, κατά τα πρότυπα διαφόρων ανά τον κόσμο χρηστών όπως η Βραζιλία και η Χιλή.

Πηγή: http://defencenews.gr/